Kimberley Barr
Kimberley Barr
  • 143
    |
  • 18
    |
  • 0
    |
  • 15
    |
  • 1856
Albert Vandersteeg
Leef in het heden

Je zegt dat je gelukkig bent, maar ik heb zo mijn twijfels,
Ik zie het in je ogen, blikken als van een verdwaalde muis,
een lokaas voor roofvogels, die van bovenaf naar je kijken,
Ik zie tekenen van wanhoop, ik kijk door je masker heen.
Je probeert je gevoelens te verbergen, de verborgen waarachtige,
Je wilt niets prijsgeven, vindt het een teken van zwakte.
In plaats daarvan doe je boos, misschien is het moeilijk voor je
om om te gaan met de schaamte en de schande,
wat prikkelt — energie in beweging,
dat van binnen uit komt, onberekenbaar als een oceaan,
Ik zou kunnen zeggen dat je het voor niemand kan verbergen, maar dat is niet waar,
je stugheid is algemeen bekend,
omdat het iets is dat je van jongsaf aan hebt leren gebruiken,
maar let op — je groeit nog steeds,
we kunnen elke dag iets nieuws leren — dat geldt voor jou ook,
op een dag zul je begrijpen hoe je je gevoelens kunt uiten
en niet langer alles binnen houden tot je explodeert.
Blijf rustig adem halen — ontspan je, eens zal je terug kijken op het verleden,
Adem alles in en adem het afval uit,
leer je emoties te beheersen, wees niet depressief of verward,
tegen die tijd zul je beseffen dat het niet in ieders belang is,
er zullen mensen zijn, die je omlaag willen halen, luister niet naar het addergebroed,
ga voorwaarts — maar kijk ook eens om naar fouten,
het probleem is dat mensen het verleden willen vergeten,
maar doe dat niet — koester je herinneringen,
ik wil je niet verwarren met dingen die blijven hangen,
maar ga niet zeggen dat je niets betreurt,
iedereen groeit op met een zelfbeeld,
van spijt kan je soms leren,
eindig niet als een plaat die blijft hangen,
zoals je weet kunnen goede herinneringen helder blijven,
door andere dingen kan je jezelf gaan haten,
fijne herinnering kunnen zo vaag zijn — als in een mist,
soms kan ik me niet eens het begin van de dag voor de geest halen,
zo frustrerend als je je niet meer kan herinneren hoe dierbaren er uit zagen,
of hoe je het gevoel van de eerste kus niet meer kan terughalen,
maar hou vast aan de kleine dingen, die je wel hebt,
sluit je ogen en probeer het, ik kan zelf mijn vader nog zien,
Omdat — hou je dagdromen vast die je kunnen laten zien, wat in het verschiet ligt,
Het leven een kansspel is en het een verhaal is, dat nooit verteld is,
Op elk moment kan je je concentreren op een doel,
pak je kans en neem het risico en zie hoe de dingen zullen gaan,
je verwachtingen hoeven niet zo duidelijk te zijn, als je gelooft in een hogere macht die je bijstaat,
iets waar je troost in kan vinden,
en dan heb ik het niet eens over het eind van het leven of het slotaccoord,

Neem elke dag zoals hij komt, kijk naar het verleden en denk na over de toekomst,
Leef in het heden.

Albert Vandersteeg
Koud
het is koud
in de straten van Engeland,
ervaar je de pijn in mijn woorden?
Daarom doe ik het voor mij,
doe het op mijn manier

Misschien zie je me glimlachen als ik een tik oversla,
geluk vergoedt maar half van wat ik zie,
om me heen -
kan ik onzekerheden zien,
aldoor simpel genot,
ik zie moois in alle dingen

Geniet jij? Geniet jij van een zomerbries
of hoe de wind door de bomen waait?

Onder het maanlicht voel ik wat ik beschrijf,
iets vraagt mijn aandacht,
ik staar naar de lichtjes -
zo mooi (maar dan)
Ik weet niet of het om mij gaat of om de wereld om me heen?
Of zwaarmoedigheid, die me snel ontnuchtert
daarom ben ik graag alleen
zonder deken of dak,
om een hele nieuwe weg in mijn leven te vinden,
dus spring ik op en grijp elke kans

Is dit het leven dat we leiden? — Ach nee,
of is het de droom, die ik droom? — Ach nee,
of zijn het de songs die je schrijft? — Nee, dat denk ik zeker niet,
die je 's-nachts uit de slaap houden? — Nee, dat denk ik echt niet
Een gedachte, over pure armoe,
velen zijn rijk, maar zijn arm van geest en in het leven,
mensen worden ingehaald,
door de techniek,
hebben geen benul, of behoefte aan vergeving,
behalve aan etiketten in de winkels in de stad,
en kinderen in buurtwinkels,
ze zitten om de hoek, verkopen troep,
ze verknoeien de tijd,
jagen een droom na zonder creativiteit,
het is bijna allemaal nep,
er wordt niets weggegeven alleen weggenomen,

en ik, ik zit op mijn gemak te luisteren, dagdromend te twijfelen, dagdromend te peinzen over waar ik in mijn sluimering over zou moeten denken.